10 SANİYELİK OKUMA: Krallar

Bu dünyanın krallığı
Yaşlı bir münzevi, o zamanların en güçlü kralının sarayına davet edilir.
İmparator “Kutsal insanlara gıpta ediyorum, çok az şeyle mutlu oluyorlar” der.
“Ben de, benim sahip olduklarımdan çok daha azı ile mutlu olduğunuz için size gıpta ediyorum majesteleri” der münzevi ve devam eder “Ben, içimde tanrının ruhundan bir parça taşıdığımdan, gök kubbenin müziğine, dünyanın dört bir yanının dağlarına ve nehirlerine, güneşe ve aya sahibim.  Öte yandan, majesteleri, siz yalnızca bu krallığa sahipsiniz.”

Düşmanla pazarlık yapmak

Savaş zamanı yaklaştığında, ışığın savaşçısı her duruma hazırlıklıdır. Her olasılığı göz önünde bulundurur ve kendine: “Eğer kendime karşı savaşmak zorunda kalsaydım ne yapardım?” diye sorar.

Bu, ışığın savaşçısının kendı zayıflıkalrını bulma yöntemidir.

Savaş yaklaştığında, düşmanlar ellerinde verilmiş sözlerle, anlaşmalarla ve pazarlıklarla dolu çantalarıyla gelirler. Pek çok baştan çıkarıcı teklif ve kolay çözüm önerisi vardır.

Savaşçı her bir teklifi dikkatlice analiz eder; o da bir anlaşma yolu bulmak istemektedir ancak onurunu zedelemeyecek bir şekilde olmalıdır bu. Eğer savaştan kaçınırsa bu baştan çıkarıldığı için değil bunun en iyi strateji olduğuna karar verdiği içindir.

Işığın Savaşçısı dülmanlarından hediye kabul etmez.

Saldırıda ve savunmada

Savaşçı dünyayı kontol ettiğini, kendi adımlarını kendilerinin seçtiğini ve doğru yolu bildiklerini düşünen insanlara karşı dikkatlidir. Bu insanlar kendilerine o kadar güvenmektedirler ki kaderin herkesın hayatı için planladıklarının ne kadar farklı olduğunu farketmezler.

Işığın Savaşçısı'nın hayalleri vardır. Hayalleri onu ileri taşır. Fakat hiç bir zaman yolun çok kolay ve kapının sonuna kadar açık olduğunu düşünmez.

Bilir ki evren kimya gibidir: Üstatlar ”Enerjini duruma göre odakla ve dağıt.”

Harekete geçilecek durumlar vardır ve bir de kabul edilecek durumlar.

Yenilgiyle karşı karşıya gelindiğinde

Işığın Savaşçısı nasıl kaybedeceğini bilir. Yenilgiyi basit bir şeymiş gibi kabul edip asla “aman zaten önemli değildi”, ya da “aslında zaten istemiyordum” gibi cümleler kurmaz.

Yenilgiyi bir yenilgi olarak kabul eder ve onu bir zafer ya da deneyim gibi göstermeye çalışmaz. Yaralarının acısına, arkadaşlarının umursamayışına ve kaybetmenin yalnızlığına katlanır. Ve her zaman kendisinie şunu söyler: “Bir şey için savaştım ve elde edemedim. Sadece ilk savaşı kaybettim.”

Bu cümle ona güc verir. Hiç kimsenin daima kazanamayacağını bilir ve sonunda cesaretin galip geleceğini de.

Herkes için dua etmek

Eşi hasta olan bir çiftçi Budists bir keşişten eşi için dua etmesini ister. Keşiş dua etmeye başlar ve Tanrı'dan tüm hastaları iyileştirmesini diler.

Çiftçi ‘bir dakika,’ der ve devam eder  ‘Ben sizden eşim için dua etmenizi istedim fakat siz tüm hastalara dua ediyorsunuz.’

‘Onun için de dua ediyorum.’

‘Evet fakat siz herkes için dua ediyorsunuz. Böyle yaparak hasta olan komşumun iyileşmesine bile katkıda bulunmuş olabilirsiniz ki onu sevmiyorum bile.’

‘İyileşme ile ilgili hiç bir şey bilmiyorsunuz,’ der Keşiş ve devam eder. ‘Ben böyle dua ederek, duamı milyonlarca diğer dua eden insanların duasına ekliyorum.

‘Birbirine eklendiklerinde, sesimiz tanrı'ya ulaşır ve herkese faydası dokunur. Tek başınaysa, hiç bir yere ulaşamayacak kadar zayıftır.’

Hayallerimizi öldürmekte olduğumuzun 3 işareti

Hayallerimizi öldürmekte olduğumuzun ilk işareti yeterli zamanımız olmamasıdır. Hayatım boyunca tanıdığım en meşgul insanlar, herşeyi yapmaya yetecek kadar vakit bulurlardı. Hiç bir şey yapmayanlarsa hep yorgun olup yapmaları gereken şeye biraz olsun dikkat göstermeyen insanlardı. Sürekli olarak günün ne kadar kısa olduğundan yakınan bu insanlar, aslında sadece yaptıkları işin hakkını vermemektedirler ve yeterince savaşmamaktadırlar.

Hayallerimizin ölümünü gösteren ikinci işaret ise emin olmamızdır. Hayatı büyük bir macera olarak görmememiz, hayattan daha azını beklediğimiz ve daha azıyla yetindiğimiz için ne kadar bilge ve adil olduğumuzu düşünmeye başlarız. Günlük hayatımızın duvarlarının ötesine bakıp kırılan mızrakların seslerini duyar, tozun ve terin kokusunu alır, savaşçı olan insanların gözlerinin içindeki ateşi ve ne büyük başarılara imza attıklarını görürüz. Fakat o büyük zevki, bu savaşa katılanların kalbindeki sonsuz heyecanı asla anlayamayız. Onlar için ne yenilgi önemlidir ne de kazanmak: aslolan daha iyisi için verdikleri haklı savaştır.

Hayallerimizi yok etmemizin üçüncü işareti ise barıştır. Hayatımız bir pazar öğleden sonrasına döner. Büyük hiç bir şey istemez, verebileceğimiz kadarından fazlasını istemekten çekiniriz. Bu durumu, kendimizi yetişkin olarak görmekle açıklarız. Gençliğimizdeki ideallerimizi bir kenara bırakır, sadece kişisel ve mesleki başarılara odaklanırız. Etrafımızdaki insanlar hayattan şunu bekliyorum dediğinde ise şaşırıp kalırız. Fakat kalbimizin derinliklerinde, hayallerimizi haklı savaşımızı bıraktığımızda kaybettiğimizi biliriz.

Hayallerimiz için verdiğimiz savaşı bırakıp barış ilan ettiğimizde, kısa bir süre için dinginliğe ulaşırız. Fakat öldürdüğümüz hayaller içimizde çürümeye başlar ve tüm varoluşumuza adeda bir virüs gibi bulaşır. Önce etrafımızdakilere karşı sonra da kendimize karşı saldırganlaşırız. İşte tam o zaman hastalıklar ve buhranlar baş göstermeye başlar. Bizi savaşmaktan alıkoyan korkaklığımız, savaşırken karşılaşabileceğimizden çok daha büyük bir hayal kırıklığı ve yenilgi ile bizi cezalandırır.

Sonunda ölmüş hayallerimiz nefes almamızı bile imkansız hale getirir ve ölümü arzular oluruz. Çünkü artık yalnızca ölüm bizi herşeyden emin olmamızdan, işlerimizden ve o korkunç pazar öğleden sonrası ruh halinden kurtarabilir.

20 SN'LIK OKUMA: Pencere ve ayna

Çok zengin bir genç, hayatını nasıl yönlendirmesi gerektiğini sormak için bir bilgeye gitmiş. Bilge, genci camın önüne götürmüş ve ona sormuş:

‘Pencereden bakınca ne görüyorsun?’

‘Gelip giden insanlar ve caddede dilenmekte olan bir yaşlıyı görüyorum.’

Bunun üzerine bilge ona büyük bir ayna göstermiş ve demiş ki:

‘Aynaya bak ve bana ne gördüğünü söyle.’

‘Kendimi görüyorum.’

‘Ama diğer insanları göremiyorsun değil mi? Bildiğin gibi ayna da pencere de aynı basit maddeden elde edilmiştir, camdan.

‘Kendini bu iki tip cam lie karşılaştırmalısın. Fakir olarak - tıpkı pencereden gördüğün insanlar gibi- ve şefkat duymalısın.

‘Zengin olarak-gümüşlere bezenmiş- kendini.

‘Diğer insanları görebilmek ve sevebilmek için gözlerinin önünü kaplayan gümüş tabakayı söküp atacak cesareti bulduğunda, herşeye değen biri olabilirsin’

20 SNLİK OKUMA: Gerçek nedir?

Aşağıdaki haberi İspanyolca bir gazete olan “La Vanguardia”da okudum.

“Gerçek nedir?" diye sordu mahkeme başkanı Josep Maria Pijuan. 11 yaşındaki J. nin tecavüz hikayelerinden hangisinin gerçeğe en yakın olduğunu anlamaya çalışıyordu. Sorgulamaya katılan avukatlar çocuğun, yaşından dolayı kendisi ile çelişkiye düşmeden kendini savunamayacağını savunuyorlardı.

Duruşma sırasında Hakim birden felsefi bir soru sordu: "Gerçek nedir? Hayal ettiğin şey mi yoksa senden söylemeni istedikleri şey mi?”

Küçük kız bir an için duraklamış ve şöyle yanıtlamış:

“Gerçek bana yaptıkları kötülüktür.”

İyi tanınan ve prestijli bir jüri olan Avukat Jufresa, bu tanımlamanın tüm kariyeri boyunca duyduğu en iyi tanımlama olduğunu söyledi.

20 SN'LİK OKUMA: Tornavida

Kayınbabam ölmeden önce tüm ailesini çağırmış ve:


‘Ölümün diğer dünyaya giden bir koridor olduğunu biliyorum. O koridoru geçtiğimde, size, diğer insanlara yardım etmenin ne kadar kıymetli bir şey olduğunu gösteren bir işaret göndereceğim.’ demiş. Tabutunun yaklmasını ve küllerinin, en sevdiği şarkının eşliğinde Arpoador Kumsalı'na savrulmasını istemişti.


İki yıl sonra öldüğünde, bir dostu yakma işlemini São Paulo da gerçekleştirdi ve elimizde kaset-çalar ve küllerin olduğu kavanozla Rio'daki sahilin yolunu tuttuk. Sahile vardığımızda büyük bir süprizle karşılaştık. Kül kavanozunun kapağı tornavida ile sıkıca vidalanmıştı. Haliyle kavanozu açamadık.


Etraftaki tek kişi bir dilenciydi ve yanımıza gelip problemin ne olduğunu sordu.


Kayın biraderim:


‘Kavanozdan babamın küllerini çıkarabilmemiz için bir tornavidaya ihtiyacımız var’ dedi.


‘Babanız oldukça iyi biri olmalıydı çünkü az önce şunu buldum,’ dedi dilenci ve elindeki tornavidayı uzattı.