Düşmanla pazarlık yapmak

Savaş zamanı yaklaştığında, ışığın savaşçısı her duruma hazırlıklıdır. Her olasılığı göz önünde bulundurur ve kendine: “Eğer kendime karşı savaşmak zorunda kalsaydım ne yapardım?” diye sorar.

Bu, ışığın savaşçısının kendı zayıflıkalrını bulma yöntemidir.

Savaş yaklaştığında, düşmanlar ellerinde verilmiş sözlerle, anlaşmalarla ve pazarlıklarla dolu çantalarıyla gelirler. Pek çok baştan çıkarıcı teklif ve kolay çözüm önerisi vardır.

Savaşçı her bir teklifi dikkatlice analiz eder; o da bir anlaşma yolu bulmak istemektedir ancak onurunu zedelemeyecek bir şekilde olmalıdır bu. Eğer savaştan kaçınırsa bu baştan çıkarıldığı için değil bunun en iyi strateji olduğuna karar verdiği içindir.

Işığın Savaşçısı dülmanlarından hediye kabul etmez.

Saldırıda ve savunmada

Savaşçı dünyayı kontol ettiğini, kendi adımlarını kendilerinin seçtiğini ve doğru yolu bildiklerini düşünen insanlara karşı dikkatlidir. Bu insanlar kendilerine o kadar güvenmektedirler ki kaderin herkesın hayatı için planladıklarının ne kadar farklı olduğunu farketmezler.

Işığın Savaşçısı'nın hayalleri vardır. Hayalleri onu ileri taşır. Fakat hiç bir zaman yolun çok kolay ve kapının sonuna kadar açık olduğunu düşünmez.

Bilir ki evren kimya gibidir: Üstatlar ”Enerjini duruma göre odakla ve dağıt.”

Harekete geçilecek durumlar vardır ve bir de kabul edilecek durumlar.

Yenilgiyle karşı karşıya gelindiğinde

Işığın Savaşçısı nasıl kaybedeceğini bilir. Yenilgiyi basit bir şeymiş gibi kabul edip asla “aman zaten önemli değildi”, ya da “aslında zaten istemiyordum” gibi cümleler kurmaz.

Yenilgiyi bir yenilgi olarak kabul eder ve onu bir zafer ya da deneyim gibi göstermeye çalışmaz. Yaralarının acısına, arkadaşlarının umursamayışına ve kaybetmenin yalnızlığına katlanır. Ve her zaman kendisinie şunu söyler: “Bir şey için savaştım ve elde edemedim. Sadece ilk savaşı kaybettim.”

Bu cümle ona güc verir. Hiç kimsenin daima kazanamayacağını bilir ve sonunda cesaretin galip geleceğini de.