Günün birinde bir buzağı, otlağına dönmek için eldeğmemiş bir ormandan geçmek zorunda kalmış. Akılsız bir hayvan olan buzağı, dik yokuşları, çukurları, yamaçları ve türlü türlü engeberiyle çok eziyetli bir yol uydurmuş.
Sonraki gün köpeğin biri de ormanı geçmek için aynı yolu kullanmış. Derken bir gün bir sürünün lideri olan koyun da aynı yolu kullanmış ve bütün sürüyü oradan geçirmiş.
Sonra insanlar da eğile büküle, engellerle boğuşarak ve tüm bunlara haklı olarak sayıp söverek bu yolu kullanmaya başlamışlar. Ancak hiçkimse yeni bir yol bulmak için birşey yapmamış.
Uzun yıllar sonra bu yol kervanların geçtiği bir yol olmuş ve hayvanlar üzerlerinde ağır yüklerle normalde rahatlıkla yarım saatte gidebilecekleri bir mesafeyi 3 saatte binbir eziyetle gider olmuş.
Uzun yıllar geçmiş ve bu yol önce bir köye giden anayol olmuş, sonra bir şehrin ana caddesi olmuş. Herkes olabilecek en kötü yolun seçilmiş olmasından ve korkunç trafikten dolayı şikayetçiymiş.
Bunu gören bilge orman, insanların önlerinde hazır olan yolu, "acaba bu yol doğru seçim mi" diye sorgulamadan direk kör bir şekilde takip ettiğine gülmüş.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder